Fast food το φαγητό? Fast food κι η μουσική.

Fast food το φαγητό? Fast food κι η μουσική.

Από | 2017-11-06T20:52:10+00:00 06/11/2017|Μουσική|0 Σχόλια

Συχνά ακούω σε συζητήσεις την απορία «γιατί τα παλιά τραγούδια τα τραγουδάμε ακόμα, ενώ αυτά που βγαίνουν τώρα τα ξεχνάμε μετά από μερικούς μήνες?»

Η απάντηση βρίσκεται στο fast food.

Έχετε ακούσει κανέναν να λέει «θυμάσαι εκείνο το delivery που πήραμε πριν 15 χρόνια?  Ήταν μαγευτικό!». Φαντάζομαι πως όχι. Αντίθετα, είμαι σίγουρος ότι έχετε ακούσει πολλούς να λένε «θυμάσαι εκείνο το ταβερνάκι στην πλατεία του χωριού που είχαμε φάει πριν 15 χρόνια? Τι φαγητό ήταν αυτό!»

Γιατί το θυμόμαστε ακόμα μετά από 15 χρόνια? Διότι ήταν παραδοσιακό, ήταν χειροποίητο, ήταν αυθεντικό, είχε μεράκι, και καλά υλικά. Δεν ήταν γρήγορο, δεν ήταν τυποποιημένο, δεν ήταν μαζικό.

Έτσι και με τη μουσική. Τα τραγούδια που φτιάχνονταν μέχρι το 2005 (κάπου εκεί κατά τη γνώμη μου αρχίζει η κάτω βόλτα – διεθνώς, όχι μόνο στην Ελλάδα), είχαν μία υπόσταση και ήταν αποτέλεσμα πολύχρονων συνεργασιών και ατελείωτων ωρών προετοιμασίας. Έβγαιναν για να πουν κάτι. Είτε μέσω της μουσικής είτε μέσω του στίχου. Και ήταν καινούρια. Δεν τα είχαμε ξανακούσει.

Τι άλλαξε? Πολλά. Το πιο σημαντικό είναι η τεχνολογία. Όπως συνέβαλε στη μαζικοποίηση και τυποποίηση των καταναλωτικών αγαθών, έτσι συμβάλλει πλέον και στην τυποποίηση της μουσικής. Εκατοντάδες εργαλεία είναι διαθέσιμα πια στον μουσικό ώστε αναπαραγάγει μασημένη τροφή. Και χωράνε όλα σε ένα μικρό laptop. Δε λέω, η τεχνολογία έχει φέρει και θετικές εξελίξεις στη μουσική. Είναι θέμα πώς τη χρησιμοποιείς. Κάποιοι τη χρησιμοποιούν θετικά ώστε να βελτιώσουν το δημιουργικό τους έργο ενώ κάποιοι απλά για να υποκαταστήσουν τη δημιουργία. Όπως σε άλλους τομείς, κάποιοι χρησιμοποιούν την τεχνολογία για να σώζουν ζωές, ενώ κάποιοι άλλοι για να τις καταστρέφουν.

Και στον τρόπο που ακούμε τη μουσική έχει παίξει μεγάλο ρόλο η τεχνολογία. Αλλιώς είναι να βάζεις ένα δίσκο στο CD player (ή στο πικάπ για τους πιο παλιούς) ένα χειμωνιάτικο Σάββατο μεσημέρι στο σπίτι σου, αφού έχεις πάει το πρωί στο δισκοπωλείο (άγνωστη λέξη για κάποιους) να τον διαλέξεις, έχοντας ακούσει πρώτα άλλους είκοσι πριν τον αγοράσεις. Είναι μια ιεροτελεστία. Και θα ακούσεις όλο το δίσκο. Από το πρώτο μέχρι το δωδέκατο τραγούδι. Και θα έχεις κάποιο αγαπημένο. Το τρίτο ίσως. Και τη Δευτέρα που θα πας στη δουλειά, θα το συζητήσεις με κάποιον συνάδελφο που κι αυτός αγόρασε τον ίδιο δίσκο. Αυτός μπορεί να έχει άλλο αγαπημένο. Το πέμπτο. Και θα κάνετε ένα mini debate. Κι αλλιώς είναι να τα ακούς όλα στο βαγόνι του μετρό μέσα από μία μικροσκοπική συσκευή που έχεις στην τσέπη σου και μέσα στη φασαρία. Δεν είναι ιεροτελεστία αυτό. Είναι κάτι που απλά κάνει το εικοσάλεπτό σου στο μετρό λίγο πιο ευχάριστο (ή απλά σε αποξενώνει εντελώς από τον διπλανό σου και από αυτά που συμβαίνουν γύρω σου).

Όπως είναι άλλο να ανοίξεις φύλλο για να φτιάξεις σπιτική τυρόπιτα (θέλει χρόνο και μεράκι – και υπάρχει η πιθανότητα της αποτυχίας) και άλλο να την πάρεις κατεψυγμένη από το σουπερμάρκετ και απλά να τη βάλεις στο φούρνο για είκοσι λεπτά. Την σπιτική θα τη θυμάσαι και θα είσαι περήφανος για το κατόρθωμά σου, την άλλη θα την ξεχάσεις (θα έχει όμως επιτελέσει το έργο της να σε χορτάσει, όπως και το MP3 player επιτελεί μια χαρά το ρόλο του να σου κρατήσει συντροφιά στο μετρό παίζοντας μία από τις δεκάδες διασκευές ενός παλιού τραγουδιού ή ένα δήθεν πρωτότυπο τραγούδι που κάτι σου θυμίζει αλλά δεν θυμάσαι τι – διότι είπαμε, το αυθεντικό έχει την πιθανότητα της αποτυχίας, το μασημένο όχι, είναι εγγύηση, έχει ξαναπαιχτεί).

Είναι λοιπόν χαρακτηριστικό της εποχής μας τα γρήγορα πράγματα, τα αναλώσιμα, τα κονσερβοποιημένα. Το γρήγορο φαγητό, τα γρήγορα μηνύματα, οι αναλώσιμες σχέσεις, οι αναλώσιμοι άνθρωποι. Πώς θα μπορούσε να γλιτώσει η μουσική από αυτή τη δίνη? Ακολουθεί κι αυτή το ρεύμα της εποχής. Κονσέρβα το φαγητό? Κονσέρβα κι η μουσική.

Υπάρχουν όμως αρκετοί που αντιστέκονται στο ρεύμα και επιμένουν με μεράκι στο αυθεντικό. Υπάρχει ακόμα καλή μουσική. Ελληνική και ξένη. Ψάξτε την. Δεν τη σερβίρουν εύκολα και παντού. Είναι όπως το καλό, σπιτικό φαγητό, που κι αυτό δεν το βρίσκεις εύκολα πια. Το βρίσκεις όμως. Αρκεί να ξέρεις πού να πας.

Αφήστε ένα σχόλιο

Συνεχίζοντας να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Περισσότερες πληροφορίες.

Οι ρυθμίσεις των cookies σε αυτή την ιστοσελίδα έχουν οριστεί σε "αποδοχή cookies" για να σας δώσουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία περιήγησης. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτή την ιστοσελίδα χωρίς να αλλάξετε τις ρυθμίσεις των cookies σας ή κάνετε κλικ στο κουμπί "Κλείσιμο" παρακάτω τότε συναινείτε σε αυτό.

Κλείσιμο