Μην πυροβολείτε το The Voice!

Μην πυροβολείτε το The Voice!

Τελείωσε η χρονιά. Τελείωσε και το The Voice. Είμαι σίγουρος ότι όσοι με ξέρουν καλά, θα περιμένουν να γράψω κάτι αρνητικό ή πικρόχολο. Όχι. Μια χαρά ήταν το Voice. Μια καλογυρισμένη και ιδιαίτερα επιτυχημένη τηλεοπτική εκπομπή, με μεγάλη απήχηση στο κοινό.

Τηλεοπτική εκπομπή. Ναι. Αυτό είναι. Έτσι πρέπει να την κρίνουμε, και όχι ως καλλιτεχνικό προϊόν. Πολλοί κατακρίνουν τα talent shows για έλλειψη καλλιτεχνικής ποιότητας. Μα ο στόχος τους δεν είναι η τέχνη! Στόχος τους είναι η υψηλή θεαματικότητα ώστε να προσελκύσουν διαφημίσεις και να ενισχύσουν έτσι τα έσοδα του καναλιού που είναι μια κερδοσκοπική επιχείρηση. Πολύ απλά.

Και να σας πω κάτι; Για εκπομπή που είναι καθαρά εμπορικού χαρακτήρα, και καλά τραγούδια ακούσαμε, και ταλαντούχους performers είδαμε, και εύστοχα σχόλια ακούσαμε από τους coaches, και έξυπνο χιούμορ απολαύσαμε από τον ιδιαίτερα χαρισματικό παρουσιαστή. Και στην τελική ανάλυση, περάσαμε όμορφα βλέποντάς την. Γελάσαμε, χαλαρώσαμε. Εγώ προσωπικά μόνο συγχαρητήρια έχω να δώσω στους συντελεστές.

Τώρα όσο αφορά την κριτική που κάνουν πολλοί ότι η καριέρα των νικητών δεν μπορεί να αντέξει στο χρόνο: ναι, θα είναι σύντομη. Τους περισσότερους θα τους ξεχάσουμε σε λίγες εβδομάδες. Κάποιοι ίσως καταφέρουν να μας απασχολήσουν για μερικούς μήνες ή για λίγα χρόνια. Όμως αυτό είναι πολύ λογικό. Όπως γρήγορα κέρδισαν τη διασημότητα, έτσι γρήγορα θα τη χάσουν. Δεν είναι κακό αυτό. Είναι αναμενόμενο. Εννοείται ότι ο καλλιτέχνης που κέρδισε σταδιακά και σε βάθος χρόνου (και κόπου) την επιτυχία του μέσα από άπειρα ξενύχτια στις μουσικές σκηνές, είναι αυτός που θα κρατήσει στο χρόνο. Όχι αυτός που έλαμψε στιγμιαία σαν κομήτης. Έχει όμως και ο τελευταίος δικαίωμα να ελπίζει και ίσως, αν εκμεταλλευτεί σωστά τη δημοσιότητα που πήρε και δουλέψει σκληρά, να πετύχει κι αυτός σημαντικά πράγματα.

Επίσης η εμπειρία που πήραν αυτά τα παιδιά είναι τεράστια. Και αυτό είναι που πρέπει να κρατήσουν. Διαγωνίστηκαν σε live performances μπροστά σε μεγάλο κοινό, είχαν την καθοδήγηση αναγνωρισμένων δασκάλων φωνητικής, συνοδεύτηκαν από εξαιρετικούς μουσικούς. Τι άλλο μπορεί να ζητήσει κανείς, και μάλιστα σε αυτήν την ηλικία.

Κάποιοι άλλοι χλευάζουν τα παιδιά που πάνε και διαγωνίζονται στα talent shows. Τα θεωρούν «παιδιά ενός κατώτερου (καλλιτεχνικά) Θεού». Εγώ μόνο θαυμασμό μπορώ να νιώσω γι’ αυτά τα παιδιά. Έχουν τα κότσια να ανεβούν σε μια σκηνή την οποία παρακολουθούν χιλιάδες άνθρωποι από κοντά και εκατομμύρια άλλοι μέσω της τηλεόρασης. Και να τα δώσουν όλα. Και να εκτεθούν. Και να κάνουν λάθη. Και να γλιστρήσουν, να πέσουν και να ξανασηκωθούν. Και τα περισσότερα χωρίς να έχουν προηγούμενη εμπειρία. Έχουν τα κότσια να ονειρευτούν και να δοκιμάσουν την τύχη τους σε εποχές μιζέριας και κοινωνικής κατάθλιψης.

Βάζω λοιπόν θετικό πρόσημο στο Voice. Ξεκάθαρα. Χωρίς αναστολές.

Δ.

Αφήστε ένα σχόλιο

Συνεχίζοντας να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Περισσότερες πληροφορίες.

Οι ρυθμίσεις των cookies σε αυτή την ιστοσελίδα έχουν οριστεί σε "αποδοχή cookies" για να σας δώσουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία περιήγησης. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτή την ιστοσελίδα χωρίς να αλλάξετε τις ρυθμίσεις των cookies σας ή κάνετε κλικ στο κουμπί "Κλείσιμο" παρακάτω τότε συναινείτε σε αυτό.

Κλείσιμο