Blog

Εδώ Αθήνα. Εδώ Βερολίνο. Και Λονδίνο.

Από | 2017-09-29T09:36:52+00:00 26/09/2017|Πολιτισμός|0 Σχόλια

Ναι. Εδώ είναι όλα αυτά. Στα Εξάρχεια, στο Κουκάκι, στο Μετς, στην Αγία Ειρήνη, στον Κεραμεικό. Εδώ. Σε μια Αθήνα που βράζει από ζωή και που γεννάει νέες τάσεις. Και ξαναγεννιέται η ίδια. Μια Αθήνα που γίνεται το επίκεντρο της Ευρώπης. Όχι για τα επεισόδια μπροστά στη Βουλή, όχι για την λεγόμενη «κρίση». Αλλά γιατί εδώ χτυπάει η καρδιά της δημιουργίας. Εδώ. Στην Αθήνα.

Νέες μορφές τέχνης ανθίζουν στην πόλη μας και της δίνουν ένα μοναδικό χρώμα. Κι αν για κάποιους οι τέχνες είναι εφτά, για τη νέα γενιά στην Αθήνα είναι πολύ περισσότερες.

Γιατί μην μου πείτε ότι δεν είναι τέχνη το graffiti? Εγκαταλελειμμένα κτίρια παίρνουν χρώμα, αδιάφορες γωνιές της πόλης αποκτούν ενδιαφέρον, υπόγειες διαβάσεις ζωντανεύουν. Με έργα τέχνης που εκφράζουν τους προβληματισμούς των νέων ανθρώπων και ρίχνουν μια άλλη ματιά στην καθημερινότητα της μεγάλης πόλης.

Η μήπως δεν είναι τέχνη το bartending? Νέοι με μεράκι αλλά και σεβασμό στον πελάτη, δημιουργούν αυθεντικά cocktails και θετικό vibe, φτιάχνοντας καινούριες πιάτσες όπου όλοι γινόμαστε μια παρέα. Θες εναλλακτικό ή κυριλέ? Θες cool ή στημένο? Artsy ή γιάπικο? Όλα τα ‘χει ο μπαχτσές.

Κι αν δεν είναι τέχνες αυτές με την αυστηρή έννοια του όρου, τότε εντάξει. Ας τις ονομάσουμε νέες μορφές έκφρασης. Στο κάτω-κάτω, αυτό δεν είναι η τέχνη? Δεν είναι η προσπάθεια προσωπικής έκφρασης του καλλιτέχνη? Τέλος πάντων, ας μην ασχοληθούμε άλλο με τις ταμπέλες.

Όμως και οι τέχνες με τη βούλα, κι αυτές ανθίζουν. Μουσική, θέατρο. Νέα σχήματα, νέες αναζητήσεις, νέες ματιές. Καινούριοι καλλιτέχνες γεμάτοι όρεξη και όραμα, βρίσκουν το δρόμο τους παρά τις δυσκολίες και μας προτείνουν σύγχρονα concepts. Κι αν φάνε πόρτα από κάποια μουσική σκηνή, θα βρουν εκείνο το μπαράκι που κάθε Τρίτη κάνει live. Κι αν τους απορρίψουν σε κάποια audition, θα φτιάξουν δικό τους σχήμα και θα ανεβάσουν την παράστασή τους σε κάποια θεατρική φωλιά με δική τους πρωτοβουλία και μηδενικά έξοδα παραγωγής.

Όταν βρέθηκα στο Βερολίνο πριν δέκα χρόνια, και στο Λονδίνο πριν… (άστο καλύτερα, μην προδίδουμε και τις ηλικίες), είχα ζηλέψει. Την ατμόσφαιρα, τα μαγαζιά, την τέχνη, την ανεκτικότητα στο διαφορετικό, το αίμα που έβραζε στην πόλη. Δεν θα μπορούσα ποτέ να φανταστώ ότι η Αθήνα θα άλλαζε τόσο γρήγορα και θα έπιανε αυτές τις μητροπόλεις. Και ίσως να τις έχει ξεπεράσει. Αν όχι ακόμα, τότε σίγουρα μέσα στα επόμενα χρόνια έτσι όπως πάει το πράμα!

Σε κάθε γωνιά της πόλης μας, κάτι ζωντανό συμβαίνει. Κάποιο happening. Κάποιο φεστιβάλ. Κάποια μπάντα παίζει μουσική, κάποιος street dancer δίνει τα ρέστα του, κάποια παρέα γράφει τη δική της ιστορία της σε κάποια σκαλάκια.

Κι όλα αυτά, κάτω από το φως του Παρθενώνα. Και το φως του ήλιου. Γιατί ναι, είμαστε τυχεροί εμείς οι Έλληνες. Πολύ τυχεροί.

Δ.

Αφήστε ένα σχόλιο

Συνεχίζοντας να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Περισσότερες πληροφορίες.

Οι ρυθμίσεις των cookies σε αυτή την ιστοσελίδα έχουν οριστεί σε "αποδοχή cookies" για να σας δώσουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία περιήγησης. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτή την ιστοσελίδα χωρίς να αλλάξετε τις ρυθμίσεις των cookies σας ή κάνετε κλικ στο κουμπί "Κλείσιμο" παρακάτω τότε συναινείτε σε αυτό.

Κλείσιμο